Ένα φόρουμ για μαμάδες!

Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

To blog!

Πρόσφατα Θέματα

» ΚΟΜΜΩΤΡΙΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ
από newmum Σήμερα στις 6:56 am

» Αυχενική, υδρονέφρωση και ηχογενής εστία στην καρδιά
από larisaia Σήμερα στις 5:04 am

» Εγκυουλες Οκτωβρίου-Νοεμβριου 2015
από tinag Σήμερα στις 1:05 am

» ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ
από maria.tst Σήμερα στις 1:02 am

» κοπελα για ψυχαγωγια παρτι
από eleonora giannopoulou Σήμερα στις 12:51 am

» Εγκυουλες Φεβρουαριου-Μαρτιου 2015!!
από souzan Σήμερα στις 12:22 am

» Φωτογράφος για βαφτιση στη Θεσσαλονίκη
από kkkk Χθες στις 7:37 am

» Ας μαζευτούμε εδώ όσες προσπαθούμε για μωράκι #142
από mamy land Τρι Σεπ 01, 2015 9:10 am

» Μανούλες Ιανουαριου-Φεβρουαριου 2016
από NOPITSA Τρι Σεπ 01, 2015 8:48 am

» Μήπως είμαι εγώ παράλογη???
από Titino Δευ Αυγ 31, 2015 10:44 pm

» Μανούλες Ιανουαρίου 2014 #14#
από vasoulagal Δευ Αυγ 31, 2015 3:54 am

» Θερμοδιάγραμμα!! Απορία!!
από Marianito Σαβ Αυγ 29, 2015 8:12 am

» Έχω ελπίδες;;; Plz απαντήστε!
από Marianito Παρ Αυγ 28, 2015 5:34 am

» υπαρχει περίπτωση να κανει λοθος το τεστ;;
από eva evaki Δευ Αυγ 24, 2015 12:37 pm

» Παιδικος σταθμος-νηπιαγωγειο ιδιωτικο
από mamana Δευ Αυγ 24, 2015 11:55 am

» Σχολικά είδη
από Evagelia3 Σαβ Αυγ 22, 2015 4:47 am

» Αλλαγή email
από Evagelia3 Σαβ Αυγ 22, 2015 4:33 am

» βοηθεια με ομιλια 3 χρονου κοριτσιου
από Ilektra28 Παρ Αυγ 21, 2015 5:46 am

» ΕΓΚΥΟΥΛΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ-ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016
από ΕΥΑ ΕΥΑΚΙ Πεμ Αυγ 20, 2015 12:30 am

» Sos** δευτερη εγκυμοσυνη κ παιδικος σταθμος!!!
από barbie! Τετ Αυγ 19, 2015 3:50 am

» Μανούλες Ιουνίου - Ιουλίου 2012
από mamamatina Τετ Αυγ 19, 2015 3:44 am

» ΜΕ ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΖΕΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ?
από Titino Δευ Αυγ 17, 2015 10:33 pm

» Εμβολιο αντιγριπικο..!!
από barbie! Κυρ Αυγ 16, 2015 8:42 pm

» Μονάδες Απασχόλησης Βρεφών για λίγες ώρες
από tsifaki Κυρ Αυγ 16, 2015 8:38 am

» Παραλίες στην Ελλάδα
από Areti2 Κυρ Αυγ 16, 2015 1:56 am

» ΔΗΜΟΣΙΟ Ή ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ;;;
από Areti2 Κυρ Αυγ 16, 2015 1:41 am

» Επιλογή όνόματος για τη μικρή μου
από Areti2 Κυρ Αυγ 16, 2015 1:34 am

» προβλημα στο σεξ
από larisaia Τρι Αυγ 11, 2015 7:10 am

» ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΒΡΕΦΙΚΟ-ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΣΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑ
από teo_v Τρι Αυγ 11, 2015 3:43 am

» ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΣΑΝ ΣΤΟ ΕΛΕΝΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ!
από teo_v Τρι Αυγ 11, 2015 3:32 am

» πως να ρυθμισω τις ωρες των γευματων;
από larisaia Κυρ Αυγ 09, 2015 6:10 am

» ΕΣΠΑ 2015-2016
από nanou87 Πεμ Αυγ 06, 2015 6:11 am

» ΑΠΟΡΙΑ...Τα ΦΩΤΑ σας!!!
από bell Δευ Αυγ 03, 2015 6:30 am

» πρωτη φορα εξωσωματικη!!
από perperouna Σαβ Αυγ 01, 2015 10:04 am

» ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ!
από xrisili Πεμ Ιουλ 30, 2015 3:39 am

» ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΟΜΙΛΙΑΣ 22 ΜΗΝΩΝ
από mariatsak Πεμ Ιουλ 30, 2015 1:03 am

» Φτιαξε ευκολα βανιλια υποβρυχιο
από howto Τετ Ιουλ 29, 2015 7:56 am

» χειροποίητα προσκλητήρια- μπομπονιέρες
από mpempakos Δευ Ιουλ 27, 2015 10:16 pm

» Χαρίζω ρουχα
από mary 30 Δευ Ιουλ 27, 2015 4:39 am

» Βοηθήστε με..
από larisaia Δευ Ιουλ 27, 2015 3:28 am

Παρόντες χρήστες
672 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 3 μέλη, 0 μη ορατοί και 669 επισκέπτες :: 1 μηχανή αναζήτησης

evanka, Jannete, larisaia

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 3335, στις Τρι Ιαν 22, 2013 7:50 am

Μη Συνδεδεμενος Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε

Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 2]

bettyd


Είναι σε καλό δρόμο!
Είναι σε καλό δρόμο!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ.ΠΟΣΕΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ
ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?
Κ ΠΩΣ ΤΗΝ ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ?ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑΝ Κ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑ
ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ.ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΑ ΑΠΟ
ΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΠΡΕΠΕ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΗ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΩ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ
ΤΗΣ ΜΑΙΑΣ ΕΝΝΟΩ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΟΤΑΝ ΜΕ ΡΩΤΗΣΑΝ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ
ΠΑΡΩ ΤΟ ΜΩΡΟ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΝΑ
ΠΩ ΝΑΙ.ΑΛΛΑ ΔΕ ΤΟ ΕΚΑΝΑ.ANYWAY.
META ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ. ΑΡΧΙΣΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΑΓΕΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΘΗΛΑΖΕΙ.ΞΑΠΛΩΜΕΝΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ
ΝΑ ΔΙΝΩ ΓΑΛΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΑΝΑ ΜΙΑ ΩΡΑ
ΗΘΕΛΕ.ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ Κ '
ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΖΥΓΟ Η ΝΑ ΣΥΓΥΡΙΣΩ Κ ΑΥΤΟ ΜΟΥ
ΕΔΙΝΕ ΣΤΑ ΝΕΥΡΑ.ΟΤΑΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΑΩ
ΠΡΩΙΝΟ, ΕΤΡΩΓΑ ΜΕΤΑ.ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ Η ΩΡΑ
ΤΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟΥ ΕΤΡΩΓΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
ΕΒΛΕΠΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ Κ ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΜΟΥΝ.ΠΗΡΑ ΒΛΕΠΕΤΕ 23 ΚΙΛΑ Κ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΓΕ ΜΗ ΤΡΩΣ ΠΟΛΛΑ ΓΛΥΚΑ,ΠΡΟΣΕΧΕ ΔΕ ΘΑ ΤΑ ΧΑΣΕΙΣ ΕΥΚΟΛΑ.ΕΔΙΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Κ ΣΚΟΝΗ ΓΑΛΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ Κ ΑΥΤΟ ΠΑΛΙ ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕ ΓΙΑΤΙ ΗΘΕΛΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΤΗ ΘΡΕΨΩ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ.ΕΠΙΣΗΣ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ 40 ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Η ΜΗΝ ΑΠΛΩΝΕΙΣ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΞΩ ΝΥΧΤΑ ΕΛΕΓΕ Η ΠΕΘΕΡΑ Κ ΕΓΩ ΤΟ ΕΞΕΛΑΒΑ ΟΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.ΑΡΑ
ΕΚΛΑΙΓΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ,ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΗΡΕΜΗ ΟΤΑΝ
ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΘΗΛΑΣΩ Κ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ ΠΟΝΑΓΕ ΓΙΑΤΙ Η ΜΙΚΡΗ ΣΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΦΑΕΙ ΜΟΥ ΤΗ ΔΑΓΚΩΝΕ.ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ Κ ΕΔΩ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, ΕΒΡΙΖΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.
ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΙ ΕΚΑΝΑ.ΔΕ ΜΙΛΑΓΑ ΣΤΟ ΣΥΖΥΓΟ.ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΤΙ ΠΕΡΝΑΓΑ ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕ ΤΟΥ ΜΙΛΑΓΑ Κ ΔΕ ΖΗΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ Η ΤΗΣ ΠΕΘΕΡΑΣ ΕΣΤΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΙ.ΟΤΑΝ ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ
ΚΑΝΩ ΚΑΚΟ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΟΛΛΑΓΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ,ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ, ΜΙΛΗΣΑ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ.ΤΗΣ ΕΙΠΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ.ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΠΗΓΑ
Κ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΜΙΛΗΣΑ ΣΤΟΝ
ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ Κ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.
ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ Κ ΤΟ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΜΙΣΗ ΕΥΧΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΕΞΩ Κ ΕΦΕΡΑ ΠΑΠΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΑ Κ ΕΚΕΙΝΟΥ Κ ΜΟΥ ΔΩΣΕ ΜΙΣΗ ΕΥΧΗ.Κ ΚΑΘΟΤΙ ΜΑΙΟΣ ΠΙΑ(ΓΕΝΝΗΣΑ ΑΠΡΙΛΗ)ΑΡΧΙΣΑ
ΝΑ ΒΓΑΙΝΩ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ Κ ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ.ΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ
ΞΑΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΝΑ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΗΣ, ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ Κ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΠΡΙΝ.
ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΑΝΟΙΞΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ 2 ΛΟΓΟΥΣ.
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΑΝ ΦΤΑΣΑΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟ ΝΤΡΟΠΙΑΣΤΙΚΟ,ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΑΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΕΣΑΣ Κ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ, Κ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ Η ΓΙΝΑΝ ΗΔΗ ΜΑΝΟΥΛΕΣ Κ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΕΣ ΜΕ ΤΗΝ
ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ.Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΗ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΛΑΘΟΣ Κ ΚΛΕΙΣΤΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ.ΜΙΛΗΣΤΕ.ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΣΤΟ ΣΥΖΥΓΟ,ΣΤΗ ΠΕΘΕΡΑ,ΣΤΗ ΦΙΛΗ.
ΕΓΩ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΤΟΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ Κ ΣΥΓΝΩΜΗ ΕΑΝ ΣΑΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΣΑ Κ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ

bettyd


Είναι σε καλό δρόμο!
Είναι σε καλό δρόμο!
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ ΔΕ ΛΕΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΗ
ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΛΕΣ,ΑΛΟΙΜΟΝΟ,Κ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΗ ΤΗ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΛΛΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗ ΖΗΣΟΥΝ...

Νανακι


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
καλημερα κι απο εμενα ,
εγω οχι δεν περασα επιλοχεια καταθλιψη,ειχα πολυ βοηθεια απο τη μαμα μου σε θεματα φαγητου ,δουλειες στο σπιτι κλπ και πολυ βοηθεια απο τον μπαμπα των παιδιων μου σε ολα τα αλλα καθημερινα θεματα.
Δε μου κολλησε καμια ιδεα για σαρανταρισμα ,στην εβδομαδα πηγα βολτα με τα ποδια εκει κοντα και στις 15 μερρες επινα το καφεδακι μου εξω κανονικα.
Ο πατερ που ειναι και γειτονας μου ειπε πως η ευχη ειναι μια ,στις 40 μερες και τοτε να τη ζητησω ,ασχετα αν εγω βγω βολτιτσα.Βαλε μεσα σ"αυτα και την ευτυχια που ενιωθα που εγινα μαμα!!
τωρα που το βλεπω απο αποσταση ,νομιζω πως με βοηθησε το οτι ειχα βοηθεια ,
το οτι δε με αφησαν στιγμη να καταλαβω οτι τελειωσε η ζωη μου με το που εγινα μανα ,και το οτι σε 3 μηνες ξαναγυρισα στη δουλεια,οποτε αναγκαστικα επρεπε να βγει πλανο ζωης χωρις να κλειστω μεσα.
Ολα αυτα επαιξαν ρολο σε μενα .
Αναγνωριζω τα συμπτωματα της κουρασης ,της αυπνιας ,της αλλαγης .Μονη σου ειπες πως δε ζητησες τη βοηθεια κανενος ουτε για ενα πιατο φαι.Απο τη στιγμη που ειχες τη δυνατοτητα νομιζω πως επρεπε να το κανεις .Ισως ηταν λιγο καλυτερα τα πραγματα.

arkoudaki


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
το σκεφτόμουν κ εγώ αυτό το θέμα, είναι πολύ σοβαρό. κ εγώ πέρασα.δεν πήγα σε ψυχολόγο γιατί δεν προλάβαινα, αλλά επειδή έχω κολλημα με την ψυχολογία το κατάλαβα. εγώ δεν ήθελα το παιδί, ντρέπομαι τώρα που το λέω αλλά είναι αλήθεια.όταν γέννησα ο άντρας μου ήταν τέζα στο κρεβάτι με τη μέση του, η μαμά μου που είχε έρθει από την αθήνα αρρώστησε κ της είπε ο γιατρός να μην είναι με το μωρό κ η πεθερά μου δούλευε.οπότε έπαθα πανικό!όταν έγινε καλά ο άντρας μου δούλευε όλη μέρα, μέχρι τις 9 το βράδυ και η μικρή μέχρι 3 μηνών ήταν πολύ γκρινιάρα.είχα και κάτι μαθήματα που έπρεπε να κάνω μετά τις 2 εβδομάδες, ε τα έπαιξα. σκεφτόμουν τι θα γινόταν΄αν δεν κρατούσα το μωρό, αν είχα πάρει το χάπι,αν,αν,αν ότι θα ήμουν πιο ελεύθερη και άλλα τέτοια. έβγαζα πολλά νεύρα στη μικρή κ έκλαιγα συνέχεια.νιώθω πολύ άσχημα τώρα που τα λέω γιατί τη μικρή τη λατρέυω αλλά είναι φυσιολογικό. κάποιες γυναίκες παθαίνουν κατάθλιψη. λίγο οι ορμόνες, λίγο η τρομερή αλλαγή στην καθημερινότητα δε θέλει πολύ.

mariloy


Πρωταγωνιστής!!
Πρωταγωνιστής!!
ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ Η ΑΛΛΑΓΗ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΜΕ ΣΠΙΤΗ . ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΜΠΕΙ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΜΠΑΝΙΟ 3 ΜΕ 5 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΑΠΟ ΑΓΩΝΙΑ ΣΑΝ ΝΕΑ ΜΑΜΑ ΦΟΡΤΩΣΑ ΠΟΛΛΗ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ !! ΕΥΤΥΧΟΣ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ !!!

BIKY


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
την εχω περασει και γω με κλαματα καθημερινα, αλλα πια ειναι παρελθον,ειχα και εχω εναν τελειο ανδρα που ηταν και ειναι εδω για ολα τωρα που εχει περασει καιρος ολα ειναι ξεκαθαρα,το θεμα ειναι να εχεις ανθρωπους διπλα σου .

arkoudaki


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
είναι πολύ σημαντικό να μιλάς με τον άντρα σου και με τους φίλους σου. εμένα αυτοί με σώσανε κι ας μην έχουν παιδιά.τους μιλούσα και με στήριζαν κι έτσι έφευγαν από μέσα μου. τώρα που πέρασε αποφάσια να μη νιώθω τύψεις για εκείνη την περίοδο γιατί ήταν κάτι πιο πάνω από εμένα

tatijana


Πρωταγωνιστής!!
Πρωταγωνιστής!!
Νομιζω εγω ακομη περναω καταθλιψη,μετα απο εναν χρονο κι ολα μου πηγαν και κατα διαολου πλην φυσικα του μωρου μου που ειναι υγιεστατο και ζιζανιο.
Δεν καταλαβαινουν και πολλα οι αντρες.Λενε ναι,ναι και γεια,στην δουλεια τους.Εμενα τουλαχιστον εδειχνε οτι ακουγε οτι καταλαβαινε οτι χιλια δυο και το αποτελεσμα ποιο ηταν?Να χωρισουμε.
Τα υπολοιπα μετα,πρεπει να φυγω....Φιλαρες και καλη μας δυναμη!

sofia lara


Η ψυχή της παρέας!
Η ψυχή της παρέας!
ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΑΣΗ,ΕΙΧΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ.ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΔΕΝ ΕΣΚΑΓΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΟΤΑΝ Η ΜΙΚΡΗ ΕΚΑΝΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΘΟΜΟΥΝΑ.ΕΙΜΟΥΝΑ ΤΟΣΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟΡΟΥΣΑ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΑΝΕΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΗΨΗ.ΜΟΥ ΠΕΡΝΑΓΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΛΕΓΑ "ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ,ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ".ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΑΜΕΣΩΣ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΕΠΙΤΗΔΕΣ ΚΑΜΙΑ ΜΑΝΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ,ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ,ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ,ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙΣ ΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΜΕ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ.ΑΒΥΣΣΟΣ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΛΕΝΕ... ΟΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΥΧΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.

valerakievelinaki


Πρωταγωνιστής!!
Πρωταγωνιστής!!
εγω-περασα-..........ευτυχως-περασε!!ευτυχως-ειχα-τον-καταλληλο-γιατρο-και-με-βοηθησε-καλη-του-ωρα-και-το-ξεπερασα!!!ειναι-δυσκολη-κατασταση-και-θελει-σωστη-θεραπεια!!!

irini24


Είναι σε καλό δρόμο!
Είναι σε καλό δρόμο!
Περασα μια περιεργη φαση οταν γεννησα αλλα ολοι μου ελεγαν εελα ρε εισαι δυνατη εσυ οποτε μαλλον στο τελος το πηστεψα και εγω! χαχα!! Ειναι αυτο... που δεν θες να βλεπεις ανθρωπο??? Που τα νευρα σου ειναι σμπαραλια?? Που λες παει η ζωη μου τελειωσε και το μονο που θα κανω ειναι να θηλαζω..ξεσκατιζω (σορυ) και προσεχω ενα πραγματακι μια σταλια??? Που λες ημουν γυναικα καποτε και τωρα ειμαι μονο μια χοντρη μαμα(ασχετα αν δεν εισαι χοντρη) ??? Που θες μονο να κοιμασαι για να μην σκεφτεσαι αλλα ουυυτε αυτο μπορεις να το κανεις και εκνευριζεσαι ποερισσοτερο????? Αν...ΝΑΙ.. νομιζω οτι το περασα αλλα μαλλον ελαφρια,για να ειμαι εδω τωρα και να γραφω!! Ευχαριστη εμπειρια δεν μπορω να πω Razz

MissMonkey


Μμμμ, έχει αρχίσει να συμμετέχει!
Μμμμ, έχει αρχίσει να συμμετέχει!
Και εγώ δυστυχώς πέρασα επιλόχειο. Ήταν πολύ δύσκολη φάση πραγματικά αλλά την ξεπέρασα μόλις άρχισα να μιλάω και να μην τα κρατάω μέσα μου.

markella01


Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Κι εγώ πέρασα βαρβάτη επιλόχειο που κράτησε συνολικά ενάμιση χρόνο. Αρκετά σοβαρή πιστεύω. Λεπτομέρειες έχω γράψει εδώ στο φόρουμ άλλοτε, δε θέλω να γίνομαι κουραστική. Πάντως , τώρα στη δεύτερή μου εγκυμοσύνη δε σκέφτομαι καθόλου ότι θα την ξαναπεράσω. Αν ξανάρθει , έχω όπλα να την πολεμήσω. Ευτυχώς η κατάθλιψη, αν την πάρεις χαμπάρι έγκαιρα και την καταπολεμήσεις με την κατάλληλη βοήθεια, είναι κάτι που τίθεται υπο έλεγχο και δε σε περιορίζει στην καθημερινότητά σου, ούτε σε κάνει νοσηρό.

Maraki Riaki


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
Και εγω περασα επιλοχεια καταθληξη δεν ηθελα κανεναν ουτε να μ μιλαει ουτε να τον βλεπω τιποτα. Επειδη ειμαι και ενας ανθρωπος που ηταν εξω ολη μερα κλειστηκα και αποτομα και ημουν χαλια τοτε ο αντρας ηξερα οτι μπορει να παθω κατι τετοιο και μολις καταλαβε οτι κατι δεν παει καλα καθε φορα που ερχοταν η η μαμα μ η η πεθερα μου βγαιναμε απο το σπιτι καναμε μια βολτα με τα ποδια και σιγα σιγα το ξεπερασα 5 μερες μου κρατησε ολο αυτο αλλα σε εντονο σημειο!!

zoyzoynitsa moy


Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
καλησπερα εγω ενιωθα συναισθηματικα χαλια οταν βραδιαζε και αυτο με επιασε οταν η μουν στο μευτηριο το μωρο μου δεν με δυσκολεψε πολυ,ασχετα εαν μεχρι τωρα δεν εχω βοηθεια απο κανεναν...αλλα αυτη η στεναχωρια που ενιωθα τις πρωτες μερες μετα τιν γεννα εφυγε μετα τις 40 μερες!!!!

boubouka


Είναι σε καλό δρόμο!
Είναι σε καλό δρόμο!
Κι εγώ πέρασα επιλόχειο κατάθλιψη μετά από κάποιες καταστάσεις που τις έχω αναφέρει πριν από καιρό! Τότε η χαζή δεν ήθελα να πάω σε ψυχολόγο, ήμουν όλη μέρα μόνη με το μωρό να κατηγορώ τον εαυτό μου που δε μπορούσα να θηλάσω. Το θέμα ήταν ότι έψαχνα τρόπο να αυτοκτονήσω αλλά πάντα κάτι με κρατούσε, το καλό είναι ότι ποτέ δε ξέσπασα πάνω στο παιδί ή τον άντρα μου! Νόμιζα ότι το ξεπέρασα, μόνο εγώ είχα αυτή την πλάνη μέχρι που είχα παλλίνδρομη και απλά κατέρευσα! Δε μιλούσα ούτε στο παιδί, μόνο με κατηγορούσα. Τότε πήγα σε ψυχολόγο και μπορώ να πω ότι με βοήθησε αρκετά και τώρα ευτυχώς μετά τη γέννα του δεύτερου παιδιού και μια εγκυμοσύνη μέσα στο κλάμα με βοήθησαν όλοι πολύ και πρόλαβα τα συμπτώματα νωρίς! Τι μπορούν να σου κάνουν οι ορμόνες όμως!!!

astero2000


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
Από το μαιευτήριο ακόμη ήμουν χάλια. Τρελή στεναχώρια επειδή ένοιωθα ανίκανη να γεννήσω φυσιολογικά το παιδί μου και μου το πήραν με καισαρική. Το πρώτο λεπτό που μπήκα στο σπίτι μας με έπιασε πανικός. Άρχισα να κλαίω και να ουρλιάζω επειδή δεν είχα πολύ γάλα για να θηλάσω και δεν προλάβαινα να ετοιμάσω ξένο. Το μωρό να κλαίει προφανώς από την δικιά μου ένταση και όχι από πείνα... τις επόμενες μέρες τις πέρασα με ένα θήλαστρο να προσπαθώ και να μην βγαίνει σταγόνα γάλα αλλά ποτάμια δάκρυα. Και σε όλα αυτά να μην θέλω ΚΑΝΕΝΑΝ δίπλα μου. Ευτυχώς με βοήθησε πολύ ο άντρας μου! Είχε πολύ υπομονή και το πέρασε μαζί μου. Μου εξήγησε πολύ απλά ότι το μωρό έχει ανάγκη την αγάπη μου την ηρεμία μου και την αγκαλιά μου και όχι το γάλα μου. Αν δεν ήταν αυτός είμαι σίγουρη ότι θα χρειαζόμουν ιατρική βοήθεια...

Νανακι


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
ειναι αραγε μονο ορμονικο η εχει να κανει και με το χαρακτηρα μας ? τις αντιληψεις μας για τη ζωη ? το ποσο ειμαστε ετοιμες να γινουμε μαμαδες? πως μεγαλωσαμε ?
ενταξει η βοηθεια απο τους αλλους ειναι σημαντικη αλλα ακομη και με βοηθεια και με οικονομικη ανεση η οχι ,βλεπουμε γυναικες να υποφερουν .
Μηπως ειναι συνδυασμος πολλων πραγματων τελικα?
οι κοπελες που μιλησαν με ψυχολογο γι αυτο το θεμα ,θελουν να μας πουν τι τους ειπε? τι λεει η επιστημη? αν θελετε βεβαια μας λετε

markella01


Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Νανακι έγραψε:ειναι αραγε μονο ορμονικο η εχει να κανει και με το χαρακτηρα μας ? τις αντιληψεις μας για τη ζωη ? το ποσο ειμαστε ετοιμες να γινουμε μαμαδες? πως μεγαλωσαμε ?
ενταξει η βοηθεια απο τους αλλους ειναι σημαντικη αλλα ακομη και με βοηθεια και με οικονομικη ανεση η οχι ,βλεπουμε γυναικες να υποφερουν .
Μηπως ειναι συνδυασμος πολλων πραγματων τελικα?
οι κοπελες που μιλησαν με ψυχολογο γι αυτο το θεμα ,θελουν να μας πουν τι τους ειπε? τι λεει η επιστημη? αν θελετε βεβαια μας λετε

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική πιστεύω... Στη δική μου, υπήρξα άτομο καταθλιπτικό και λόγω κληρονομικότητας και λόγω ιστορικού, πέρασα δλδ την πρώτη μου κατάθλιψη για ένα χρόνο στα 17 μου, τότε όμως δε γνώριζα τι έχω , ούτε κανείς άλλος αφού η συμπεριφορά μου αποδιδόταν στην εφηβεία. Η δεύτερη μεγάλη περίοδος κατάθλιψης ήταν μετά την εγκυμοσύνη μου που συνοδεύτηκε με σκέψεις και απόπειρα αυτοκτονίας (που θεωρώ ότι ήταν περισσότερο κραυγή βοήθειας) και η τρίτη ελαφρύτερη περίοδος ήταν όταν έπαθα διαταραχή πανικού και τότε ήταν που μίλησα με ψυχολόγο, ο οποίος επί της ουσίας με κούραρε για τη διαταραχή πανικού άλλα οι συνεδρίες με βοήθησαν να καταννοήσω και τους μηχανισμούς του μυαλού σε ότι αφορά την κατάθλιψη.

Έχω διαβάσει πάρα πολλά, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι ότι το κεφάλαιο κατάθλιψη έχει να κάνει καθαρά με αυτό το κομμάτι που λέγεται "χημεία" και πολύ λιγότερο με διάφορες συμφορές της ζωής.

Δλδ η θλίψη, το πένθος είναι φυσιολογικές καταστάσεις, άλλα όταν διαταράσσεται η χημεία του εγκεφάλου τότε τα πράγματα γίνονται νοσηρά και ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Αυτό συμβαίνει και λόγω προδιάθεσης από κληρονομικότητα άλλα και λόγω διαταραχής των ορμονών όπως συμβαίνει στην περίπτωση της εγκυμοσύνης και της γέννας. Είναι μια ασθένεια τυφλή που χτυπάει ανεξαρτήτως οικονομικού, κοινωνικού, μορφωτικού επιπέδου...Και εύκολα μπορεί να μπερδευτεί με θλίψη, μελαγχολία, στεναχώρια, γινάτι, καπρίτσιο, ή οτιδήποτε άλλο. Για μένα η εκδήλωση της κατάθλιψης δεν αφορούσε ένα ακατάσχετο κλάμα όπως πολλοί μή πάσχοντες φαντάζονται ότι εκδηλώνεται ένας καταθλιπτικός... άλλα με την παντελή απουσία ενδιαφέροντος για ζωή και την έλλειψη κάθε συναισθήματος... δε νιώθεις ούτε χαρά ούτε λύπη,είσαι κενός, δε νιώθεις τίποτα...κι αυτό είναι πάρα πολύ τρομακτικό γιατί η λογική σου σου λέει ότι κάτι πρέπει να νιώθεις...η ψυχή σου όμως δε σε βοηθά... γιαυτό πολλές φορές φτάνεις και μέχρι τις σκέψεις αυτοκτονίας...επειδή πιστεύεις για τον εαυτό σου ότι πλέον δεν είναι άνθρωπος άλλα τέρας.

Νανακι


Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
markella01 έγραψε:
Νανακι έγραψε:ειναι αραγε μονο ορμονικο η εχει να κανει και με το χαρακτηρα μας ? τις αντιληψεις μας για τη ζωη ? το ποσο ειμαστε ετοιμες να γινουμε μαμαδες? πως μεγαλωσαμε ?
ενταξει η βοηθεια απο τους αλλους ειναι σημαντικη αλλα ακομη και με βοηθεια και με οικονομικη ανεση η οχι ,βλεπουμε γυναικες να υποφερουν .
Μηπως ειναι συνδυασμος πολλων πραγματων τελικα?
οι κοπελες που μιλησαν με ψυχολογο γι αυτο το θεμα ,θελουν να μας πουν τι τους ειπε? τι λεει η επιστημη? αν θελετε βεβαια μας λετε

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική πιστεύω... Στη δική μου, υπήρξα άτομο καταθλιπτικό και λόγω κληρονομικότητας και λόγω ιστορικού, πέρασα δλδ την πρώτη μου κατάθλιψη για ένα χρόνο στα 17 μου, τότε όμως δε γνώριζα τι έχω , ούτε κανείς άλλος αφού η συμπεριφορά μου αποδιδόταν στην εφηβεία. Η δεύτερη μεγάλη περίοδος κατάθλιψης ήταν μετά την εγκυμοσύνη μου που συνοδεύτηκε με σκέψεις και απόπειρα αυτοκτονίας (που θεωρώ ότι ήταν περισσότερο κραυγή βοήθειας) και η τρίτη ελαφρύτερη περίοδος ήταν όταν έπαθα διαταραχή πανικού και τότε ήταν που μίλησα με ψυχολόγο, ο οποίος επί της ουσίας με κούραρε για τη διαταραχή πανικού άλλα οι συνεδρίες με βοήθησαν να καταννοήσω και τους μηχανισμούς του μυαλού σε ότι αφορά την κατάθλιψη.

Έχω διαβάσει πάρα πολλά, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι ότι το κεφάλαιο κατάθλιψη έχει να κάνει καθαρά με αυτό το κομμάτι που λέγεται "χημεία" και πολύ λιγότερο με διάφορες συμφορές της ζωής.

Δλδ η θλίψη, το πένθος είναι φυσιολογικές καταστάσεις, άλλα όταν διαταράσσεται η χημεία του εγκεφάλου τότε τα πράγματα γίνονται νοσηρά και ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Αυτό συμβαίνει και λόγω προδιάθεσης από κληρονομικότητα άλλα και λόγω διαταραχής των ορμονών όπως συμβαίνει στην περίπτωση της εγκυμοσύνης και της γέννας. Είναι μια ασθένεια τυφλή που χτυπάει ανεξαρτήτως οικονομικού, κοινωνικού, μορφωτικού επιπέδου...Και εύκολα μπορεί να μπερδευτεί με θλίψη, μελαγχολία, στεναχώρια, γινάτι, καπρίτσιο, ή οτιδήποτε άλλο. Για μένα η εκδήλωση της κατάθλιψης δεν αφορούσε ένα ακατάσχετο κλάμα όπως πολλοί μή πάσχοντες φαντάζονται ότι εκδηλώνεται ένας καταθλιπτικός... άλλα με την παντελή απουσία ενδιαφέροντος για ζωή και την έλλειψη κάθε συναισθήματος... δε νιώθεις ούτε χαρά ούτε λύπη,είσαι κενός, δε νιώθεις τίποτα...κι αυτό είναι πάρα πολύ τρομακτικό γιατί η λογική σου σου λέει ότι κάτι πρέπει να νιώθεις...η ψυχή σου όμως δε σε βοηθά... γιαυτό πολλές φορές φτάνεις και μέχρι τις σκέψεις αυτοκτονίας...επειδή πιστεύεις για τον εαυτό σου ότι πλέον δεν είναι άνθρωπος άλλα τέρας.

καλημερα κι ευχαριστω για την απαντηση,πραγματι μερικα δεν τα ηξερα .Να εισαι παντα καλα

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 2]

Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης

 
  •  

Free forum | Πολιτισμός | Mummys | © PunBB | Δωρεάν φόρουμ υποστήριξης | Επαφή | Αναφορά κατάχρησης | Δωρεάν μπλογκ